Even een berichtje: Vanaf nu zit ik ook op Facebook met de groep: Films en Series kijken met Sharita. Zie hier de link: FB GROEP. Wil je dus via FB op de hoogte blijven? Wordt dan lid van de groep.☺
Blog | The Dropout – een stille, ongemakkelijke aanrader
De serie The Dropout op Disney Plus, met Amanda Seyfried in de hoofdrol, verraste me op een rustige, bijna beklemmende manier. Geen schreeuwerige montage, geen overdaad aan muziek of prikkels – maar een traag, zorgvuldig verteld verhaal dat blijft hangen. Juist daarom is dit een fijne serie om te kijken als je in de molen van de zorg zit.
Rust in tempo, ruimte in je hoofd
Wat direct opvalt, is het lage prikkelgehalte. De serie neemt de tijd. Gesprekken mogen stilvallen, scènes worden niet opgejaagd. Je kunt kijken zonder dat je zenuwstelsel continu “aan” hoeft te staan.
Een hoofdpersoon die je niet hoeft te mogen
De hoofdpersoon, Elizabeth Holmes, is eerlijk gezegd niet iemand die je snel sympathiek vindt. En toch… blijf je kijken. Dat is misschien wel de grootste kracht van de serie. Je voelt haar grote leugen. In bijna elke aflevering denk je: hoe komt ze hier in vredesnaam mee weg?
Dat ongemakkelijke gevoel – dat iets niet klopt, maar iedereen erin meegaat – is zó tastbaar dat het onder je huid kruipt.
Waar gaat het over?
The Dropout vertelt het waargebeurde verhaal van Theranos, een biotechbedrijf dat beweerde met één druppel bloed honderden medische tests te kunnen doen. De belofte was revolutionair. De realiteit… niet. De serie laat zien hoe ambitie, macht, ego en zelfbedrog langzaam maar zeker belangrijker worden dan waarheid en zorg voor de patiënt. Het is een biografische serie over Elizabeth holmes.
Patiënt versus groot bedrijf?
De serie laat pijnlijk duidelijk zien hoe binnen zorgbedrijven de échte patiënt soms verandert in een nummer. Wat als je NAH hebt en je wordt overtuigd door een prachtig, hoopgevend product dat uiteindelijk helemaal niet blijkt te werken? The Dropout confronteert je met die gedachte. Het zet je aan het denken over de zorg, over verantwoordelijkheid, en over hoe ver sommige ondernemers bereid zijn te gaan om hun doel te bereiken — zonder werkelijk te kijken naar de mensen voor wie het allemaal bedoeld zou moeten zijn.
Mijn kijkmoment
Ik zit nu in aflevering zeven – nog één te gaan – en ik merk dat ik het einde tegelijk wil zien en wil uitstellen. Het is zo’n serie die je niet kijkt om het bingewatchen, maar omdat je móét weten hoe het verder ontspoort.
Stiekem hoop ik op een seizoen 2, omdat dit soort verhalen – waar macht en kwetsbaarheid botsen – blijven fascineren.
Conclusie
The Dropout is een aanrader. Niet luid, niet spectaculair, maar stil, beklemmend en intelligent verteld. Een serie die je laat voelen in plaats van overspoelt. Zeker als je met de zorg te maken hebt, is dit er één die binnenkomt – en blijft.
Reactie plaatsen
Reacties